پنجشنبه، خرداد ۰۹، ۱۳۸۷
ياد بگیریم كه:
1-با احمق بحث نكنم و بگذاریم در دنياي احمقانه خويش خوشبخت زندگي كند.

2-با وقيح جدل نكنیم چون چيزي براي از دست دادن ندارد و روح ما را تباه مي‌كند.

3-از حسود دوري كنیم چون اگر دنيا را هم به او تقديم كنیم باز از زندان تنگ حسادت بیرون نمی آید.

4-تنهايي را به بودن در جمعي كه ما را از خودمان جدا می کند، ترجيح دهیم.

5-از «از دست دادن» نهراسیم که ثروت ما به اندازه شهامت ما در نداشتن است.

6-بیشتر را بر کمتر ترجیح ندهیم که قدرت ما در نخواستن و منفعت ما در سبکباری است..

7-کمتر سخن بگوییم که بزرگی ما در حرفهایی است که برای نهفتن داریم، نه برای گفتن.

8-از سرعت خود بکاهیم، که آنان که سریع تر می دوند، فرصت اندیشیدن به خود نمی دهند.

9-دیگران را ببینیم، تا در دام خویشتن محوری، اسیر نشویم.

10-از کودکان بیاموزیم، پیش از آن که بزرگ شوند و دیگر نتوان از آنان آموخت.

اين Post را مریم در زمان ۸:۲۶ ق.ظ. ارسال كرده

نظرات ديگران

نظر دهيد -  وب سايت گوارا