لينكها

چوق الف

آرشيو مطالب قبل
آوریل 2005
مهٔ 2005
ژوئن 2005
ژوئیهٔ 2005
اوت 2005
سپتامبر 2005
اکتبر 2005
نوامبر 2005
دسامبر 2005
ژانویهٔ 2006
فوریهٔ 2006
مارس 2006
مهٔ 2006
ژوئن 2006
ژوئیهٔ 2006
اوت 2006
سپتامبر 2006
اکتبر 2006
نوامبر 2006
دسامبر 2006
ژانویهٔ 2007
فوریهٔ 2007
مارس 2007
آوریل 2007
مهٔ 2007
ژوئن 2007
ژوئیهٔ 2007
اوت 2007
سپتامبر 2007
اکتبر 2007
نوامبر 2007
دسامبر 2007
ژانویهٔ 2008
فوریهٔ 2008
مارس 2008
آوریل 2008
مهٔ 2008
ژوئن 2008
ژوئیهٔ 2008
اوت 2008
سپتامبر 2008
اکتبر 2008
نوامبر 2008
دسامبر 2008
ژانویهٔ 2009
فوریهٔ 2009
مارس 2009
مهٔ 2009
ژوئن 2009
ژوئیهٔ 2009
اوت 2009
سپتامبر 2009
اکتبر 2009
نوامبر 2009
دسامبر 2009
ژانویهٔ 2010
فوریهٔ 2010
مارس 2010
آوریل 2010

دوشنبه، مهر ۱۶، ۱۳۸۶
مشهد شهر غربت...
امسال تابستون دو بار رفتم مشهد... هر دو بار از هواش نفس کشیدم... هر دو بار توی خیابوناش قدم زدم... دفعه اول زنده شدم... ولی این دفعه... سوختمو خاکستر...

دلم میخواست ایندفعه هم که میرم همه مردم برام آشنا باشن... اما واقعاً غریب بودم... حتی خودمو هم نمیشناختم! حتی امام رضا هم منو درست و حسابی تحویل نگرفت!

یعنی میشه یه بار دیگه... حس کنم همه مردم رو دوست دارم؟... همه رو میشناسم؟! میشه صدای شکستن مهره های کمرم رو حس نکنم؟

...من که هنوز امیدوارم...

اين Post را Elvis Moris در زمان ۴:۵۴ ب.ظ. ارسال كرده

نظرات ديگران

نظر دهيد -  وب سايت گوارا