
سهشنبه، آذر ۲۹، ۱۳۸۴
شب يلدا

در تقويم ايران باستان جشنهاي زيادي وجود دارد که معمولا با تغيير فصول هماهنگ است يکي از اين جشنها شب يلداست که بلند ترين شب سال است و از بعد از آن ديگر روزها کم کم بلند ميشود و شبها کوتاه و کوتاهتر ميشود از آنجا که ايرانيان باستان بيشتر به کشاورزي و چوپاني مشغول بودند وجود خورشيد و طولاني تر شدن روز براي آنها مهم بوده و همچنين ايرانيان باستان در اعتقادات مذهبي شان روشني روز و تابش خورشيد را مظاهر نيکي و يزدان مي دانستند و تاريکي شب وسرما را نيز مظهر بدي و اهريمن مي دانستند آنان کم کم دريافتند که کوتاه ترين روز آخرين روز پاييزيعني 30آذر است و بلند ترين شب شب اول زمستان اول دي ماه است و از بعد از آن روز ها بلند و خورشيد زمان بيشتري در آسمان است و روشنايي بيشتر مي شود. آنان اين شب را يلدا به معني تولد و زايش ناميدند و اين روز را تولد خورشيد مي دانستند.بد نيست بدانيد به جز ايران در هند و بعضي از نقاط اروپا نيز جشن تولد خورشيد را آغاز زمستان مي دانند به واقع آغاز زمستان مثل تولد دوبارهء خورشيد است .
در آيين ايران قديم در چنين شبي سفره پهن مي کردند و با هم غذا مي خوردندوميوه هاي تازه و ميوه هاي خشک شده رابر سفر گذاشته مي خوردنداين سفره جنبه ديني و مقدس داشت يعني از ايزد خورشيد و روشنايي و برکت مي خواستند تا در زمستان به خوشي سر کنند. وجود ميوه و چيزهاي ديگر تمثيلي از اين بود که بهار و تابستان پر برکتي در پيش داشته باشندو براي دوري از اهريمن و بدي آتش روشن مي کردندوتاصبح به شادي و پايکوبي مشغول بودند آنها اعتقاد داشتند با خوردن هندوانه لرز و سوزسرما به تنشان تاثيرنداشته واصلا سرماي زمستان را حس نميکنند وخوردن ميوه هاي چون انار و پرتغال را به دليل شباهت رنگ آن با خورشيد خوب مي دانستند. امروزه بعد از گذشته هزاران سال ما ايرانيان نيز اين روز را دور هم جمع ميشويم وبا خوردن ميوه وآجيل و گرفتن فال از ديوان حافظ وشنيدن قصه از زبان بزرگان خانواده به شادي بلند ترين شب سال را سپري مي کنيم.
------------
عزيز ديشب ميگفت قديما برف و شيره ميخوردن، ولی نه هر برفی. برف هفتم.
يعنی تا شب يلدا 7 بار برف ميومده!!!
اين Post را مریم در زمان
۱۲:۳۲ ب.ظ. ارسال كرده
نظرات ديگران
-
وب سايت گوارا
این جالبه حتما بخونین:
http://www.mihan.net/78/mihan-78-24.htm