
"خبرنگار «بازتاب» گزارش داد: در هفته اخير، تعداد زيادي از نيروهاي باسابقه و متخصص در صنعت هوايي كشور حذف شده و تعدادي نيز در آستانه تغيير قرار دارند.
بنا بر گزارش مذكور، اين افراد كه اعضاي هيأت مديره و برخي مديران تخصصي هواپيمايي جمهوري اسلامي، مديران خطوط هوايي وابسته به دولت و همچنين گروهي ديگر از مديران صنعت هوايي را شامل ميشوند، به دليل تمايلات مديريت جديد حاكم بر مجموعه صنعت هوايي و مالكان خطوط هوايي كنار گذاشته شده و افرادي كه فاقد تجربه و تخصص مشابه در صنعت هوايي هستند، جانشين آنان شدهاند.
اين در حالي است كه به دليل فرسودگي هواپيما و مشكلات مربوط به تهيه قطعات يدكي، ميزان بروز سوانح در صنعت هوايي ايران زياد بوده و در صورت اضافه شدن مشكلات مديريتي و فني، احتمال بروز سوانح، افزايش مييابد."
بازتاب، ۱۶ آذر ۱۳۸۴ - قبل از ظهر ۱۰:۳۹
http://www.baztab.com/news/31555.php
"خبرگزاري انتخاب : سقوط مرگبار یک هوایپمای سی 130 حامل 110 خبرنگار ، باعث شهادت همه سرنشینان آن شد.
به گزارش خبرگزاری «انتخاب»، لحظاتی پیش محمد جواد روح ، روزنامه نگار و وبلاگ نویس در وبلاگ خود به نقل از منابع غیر موثق، خبر از «نقص فنی» داد.
محمدجواد روح می نویسد: الان خبري شنيدم كه بسيار بأسف بارتر از اصل حادثه است. «عليرضا برادران» از عكاسان خوب خبرگزاري فارس كه در جريان حادثه كشته شد، حدود ساعت 11و 30 دقيقه (يعني قبل از پرواز) در تماسي با همكارانس در خبرگزاري مي گويد: « هواپيماي ما نقص فني دارد؛ بطوريكه خلبان حاضر نيست سوار شود. به همين خاطر به دستور مسؤولان، منتظر هستيم خلبان شيفت بعد بيايد و پرواز كنيم؛ مي گويند دل و جرأت او بيشتر است.»
علیرضا برادران [پیش از پرواز] گفته كه ما داريم وصيتنامه مي نويسيم؛ حال من مانده ام كه چرا حاضر شده اند سوار هواپيما شوند. شايد به همين خاطر است كه ارتش اطلاع كادر پرواز از نقص فني را تكذيب مي كند.
خبرنگار «انتخاب» در تماس با یکی از خبرنگاران خبرگزاری فارس، این موضوع را تایید کرد.همچنین پیگیری های خبرنگار ما در جهت صحت و سقم ماجرا از زبان مسئولین در مورد «نقص قنی» هواپیما تا این لحظه بی نتیجه مانده است.
در همین حال، امير سرتيپ "نامي" جانشين ستاد مشترك ارتش جمهوري اسلامي تاكيد كرد كه هواپيماي سي ۱۳۰حامل خبرنگاران و تصوير برداران رسانهها پيش از انجام عمليات پروازي نقص فني نداشته است.
بعد از ظهر امروز، يك فروند هواپيماي سي ۱۳۰متعلق به ارتش كه در حال انتقال جمعي از خبرنگاران و تصوير برداران رسانههاي جمعي به منطقه چابهار بود، دقايقي پس از پرواز به علت آنچه كه نقص فني عنوان شد، به هنگام فرود اضطراري در مجتمع مسكوني نيروي هوايي ارتش سقوط كرد.
۱۱۰تن از خبرنگاران و تصوير برداران رسانهها و پرسنل نيروي دريايي در اين سانحه كشته شدند.
امير سرتيپ "نامي" جانشين ستاد مشترك ارتش، امشب در يك گفت و گوي خبري تصريح كرد: اينكه گفته شده هواپيماي مذكور قبل از پرواز نقص فني داشته، صحت ندارد.
وي افزود: نيروي هوايي به طور ويژه، با دقت و شدت مساله سلامت هواپيما قبل از عمليات پروازي را كنترل ميكند و چنانچه هواپيمايي داراي نقص فني باشد، اجازه پرواز نخواهد يافت.
اين مقام مسوول در ارتش جمهوري اسلامي ايران در خصوص علت انتقال تعداد زيادي از خبرنگاران با هواپيماي باري به منطقه چابهار، گفت: هواپيماي سي ۱۳۰هواپيماي ترابري است كه هم باري تلقي ميشود و هم ميتواند ۹۴نفر را جا به جا كند.
"نامي" با رد اين مساله كه هواپيماي مذكور بيش از ظرفيت خود حامل ۱۰۰ نفر بوده است، تاكيد كرد كه مسافران هواپيما به اندازه ظرفيت آن بودند."
خبرگزاري انتخاب، ۱۶ آذر ماه ۱۳۸۴ ساعت : ۵۶ , ۰۱
http://www.entekhab.ir/display/?ID=10321&page=1
"هواپيماي C-130 كه عصر ديروز در سانحه هوايي سقوط كرد، جعبه سياه نداشته است.
به گزارش ايلنا اميرسرتيپ دوم محمدحسن نامي, معاون ستاد مشترك ارتش جمهوري اسلامي ايران, با بيان اين مطلب گفت: هواپيماهاي نظامي جعبه سياه ندارند و اين موضوع بايد از طريق مراحل گفت و گو با برج مراقبت و ساير موارد توسط متخصصان فني بررسي شود...................
................................
...............................
معاون ستاد مشترك ارتش جمهوري اسلامي ايران, با بيان اين كه سه و چهار مرحله از هواپيما بازديد ميشود, ادامه داد: هواپيمايي كه نقص فني داشته باشد، بلند نميشود, نه كسي به او اجازه پرواز ميدهد و نه خلبان چنين كاري را ميپذيرد.
نامي, در پاسخ به اين سوال كه چرا خلبان پرواز تغيير كرد, گفت: اين شايعاتي است كه از بيرون القا ميشود. ..................... ؛ البته خلبان از ابتداي موعد پرواز معين شده بود و خود مرحوم بابك گوهري به عنوان خلبان انجام وظيفه ميكرد.
وي ادامه داد: خلبان اجباري براي پرواز ندارد, به خلبان نميتوان اجبار كرد كه پرواز كند ؛ اما مطمئن باشيد كه خلبان عوض نشده است.
.................. با اشاره به اينكه شايعه شده خلبان جوان بوده است, افزود: اين خلبان 2200 ساعت سابقه پرواز داشت و 14 سال هم سابقه خدمت، او از بهترين خلبانهاي نيروي هوايي بوده است.
نامي, در شرح حادثه گفت: خلبان پس از هشت دقيقه پرواز احساس ميكند كه در يكي از موتورهاي هواپيما مشكلي پيش آمده است. خلبان با برج مراقبت تماس ميگيرد و بازميگردد تا فرود اضطراري داشته باشد, قبل از آنكه برسد به باند اين سانحه پيش ميآيد كه جاي بررسي دارد.
وي, ضمن تاكيد بر اين نكته كه اصلا وضعيت هواپيما آنچنان اضطراري نبوده است, گفت: هواپيماي ترابري C-130 از بهترين هواپيماهاست و كمترين سقوط را دارد ؛ اما بالاجبار برج مراقبت هدايتش ميكند, به سمت باند مهرآباد, حال اينكه در اين چند صد متر باقي مانده چه مشكلي پيش آمده بايد توسط متخصصان فني نظر نهايي داده شود.
وي, همچنين در اين خصوص كه چطور هواپيما بعد از 8 دقيقه دچار نقص فني ميشود, گفت: مدرنترين هواپيماهاي جهان كه طول عمر كوتاهي هم داشتند, دچار نقص فني و سقوط ميشوند. بنابراين, نميتوان پيشبيني كرد كه هواپيما سقوط ميكند يا خير.
معاون ستاد مشترك ارتش جمهوري اسلامي, در خصوص اينكه هواپيما چه زماني اورهال شده است, گفت: 2200 ساعت از عمر قانونياش باقي مانده بود ؛ اما بعد از هر پرواز يك چك عمومي انجام ميشود. يك سري قطعات تعويض و برخي قطعات هم تعمير مي شود.
وي افزود: اين هواپيما بيمه بود و غرامت جان باختگان مطابق قانون پرداخت خواهد شد.
وي, در ارتباط با وضعيت شناسايي هويت جانباختگان, گفت: تاكنون 65 نفر از جان باختگان شناسايي شدهاند و چند تيم پزشكي هم مشغول بررسي شناسايي سايرين هستند."
بازتاب، ۱۶ آذر ۱۳۸۴ - بعد از ظهر ۱۷:۲۱
http://www.baztab.com/news/31599.php
“Lithuania has handed over to Russia a black box from a fighter jet crashed on its territory on Sept. 15, RIA Novosti reported.
Pilot Valery Troyanov’s equipment, the flight recorder log and the tapes of the cockpit recorder were handed over to the Russian Defence Ministry’s representative Vladislav Akentyev earlier on Saturday.
On Oct. 26, Russian representatives received the most dangerous Su-27 fragments — remains of four air-to-air missiles, an aircraft gun, cartridges for it and other materials — and sent them by Lithuanian transport to the Kaliningrad Region.
Fragments of the engines of the fighter, the ejection seat and some other parts remain in Lithuania since the inventory is not completed. When the procedure is completed, and protocols are drawn up, Russia will be able to receive them.
The plane crashed in Lithuania while traveling from St. Petersburg to the Russian enclave of Kaliningrad. The pilot, who ejected safely, was detained by Lithuanian forces and was accused of violating Lithuanian airspace.
A week after the crash Lithuania released Troyanov and admitted that the incident was almost certainly accidental. Lithuanian media speculated that the crash was planned to provoke the Baltic state or to test the response time of the four German NATO jets based there.
Vilnius, however, claims 30,000 euros for damage caused by the fighter.”
MosNews, 29.10.2005 16:56 MSK (GMT +3), Updated: 16:56 MSK
http://www.mosnews.com/news/2005/10/29/lithuaniasu.shtml
“Air crashes occur in one particular region of Russia on a regular basis
A MiG-29 fighter jet crashed in Russia's Tver region today. According to the chairman of the Russian Air Force press service, Alexander Drobyshevsky, the aircraft was making its scheduled sortie in the area of the airbase in the town of Andreapol. According to the information from the aircraft's black box, the pilot failed to use the catapult. Most likely, the crash occurred on account of a technical malfunction.
The area of the town of Andreapol has won ill reputation in the history of the Russian aviation. Military planes crash in the area on a regular basis. An-22 plane crashed while taking off in January 1922, killing seven. An-12 cargo plane crashed in December 1996 on the outskirts of Andreapol. Seventeen people were killed in the crash, including a high-ranking military official.
Tragedies continued in the 21st century too. Two plane crashes occurred in the same area of Russia's Tver region in 2003. L-410 plane with 23 skydivers on board crashed on March 3rd, 2003. Fourteen skydivers jumped out of the falling plane and survived the accident. Eleven people died. MiG-31 fighter jet fell down in October of the same year: the pilots catapulted and stayed alive.
The history of MiG-29 jets is rich with air crashes. This model of the military plane crashed in the summer of 1988 at Le Bourget air show: the crash left no victims, luckily. MiG-29 jets are included in the arsenal of 27 countries. They crash when foreign pilots guide them too. One of the planes went on fire when flying in India, on August 6th, 1999. The plane crashed on the ground and exploded. MiG-29 of Peru's Air Force crashed in March 2001 during an air show, at which a committee of the Peruvian parliament was studying exploitation opportunities of the plane. The pilot catapulted and said that the crash occurred on account of technical drawbacks. Peru refused to buy the jets as a result.
The last tragedy with MiG-29 fighter jets took place in Malaysia on November 9th, 2004. The plane fell down when one of its engines went on fire.
MiG-29 is a fighter jet of the fourth generation. It is a single-seat pursuit plane with two engines and the twin-fin tail.
Vadim Trukhachev”
Pravda, 05/12/2005 20:40
http://english.pravda.ru/accidents/21/97/384/15455_Mig.html
"فاجعه سقوط هواپيماي «C-130»، فاجعه تلخي بود كه همه ما را منقلب كرد. ديدن هواپيمايي كه بدون تعادل در هوا در حال سقوط است، صحنهاي عادي نيست و همه بينندگان را بر جاي ميخكوب ميكند. شايد درك اوضاع شاهدان واقعه 11 سپتامبر هماكنون براي شاهدان اين حادثه عينيتر باشد.
....................
.................
...................
با مهار آتش توسط آتشنشانان در حدود ساعت 15:30 الي 16، تلاش براي خروج اجساد از لاشه هواپيما آغاز شد؛ صحنههايي كه نگفتن آنها بهتر از گفتن است.
در اين ميان، بايد به نكته مهمي نيز توجه كرد: ازدحام بيش از حد مردم در بيرون شهرك توحيد و خيابانهاي اطراف، كار را براي امدادرسانان بسيار مشكل كرده بود. ترويج فرهنگ ايمني در اينگونه مواقع، يكي از كارهاي اساسي صداوسيما و رسانههاي جمعي است كه باعث نجات جان انسانهاي بسياري خواهد شد. اين ازدحام مردم، باعث كندي در آمدورفت ماشينهاي كمكرساني شده بود، به نحوي كه با تمام شدن آب بيشتر ماشينها، عمليات اطفاي حريق، براي مدتي با كندي دنبال شد.
كمكرساني از راه هوا و از طريق بالگردهاي هلال احمر و منطقه هوايي مهرآباد نيز از نكات قابل ذكر حادثه ديروز بود كه به رغم فضاي كم در ميان آپارتمانها براي فرود، تا حد ممكن به زمين نزديك شده و كمكها را به پايين پرتاب ميكردند و حتي در يك مورد، بالگرد هلال احمر نيز در محوطه باز در كنار آپارتمان به طور كامل فرود آمد.
.................
..................
.................
عمق فاجعه زماني آشكار ميشود كه درباره تواناييهاي هواپيماهاي «C-130» بيشتر بدانيم. هواپيماهايي كه اگرچه قديمي هستند، اما به علت تواناييهاي فوقالعاده آنان، به عنوان ايمنترين هواپيماها شناخته شدهاند.
اين هواپيماهاي ترابري كه براي نخستين بار، چهار فروند از آنها در خرداد ماه سال 42 و با نام مستعار «هركولسي» به خدمت نيروي هوايي ارتش ايران درآمد، اولين هواپيماي چهارموتوره و نخستين هواپيماي جت ملخدار ترابري به شمار ميرود كه وارد خدمت نيروي هوايي شدهاند. موتورهاي اين هواپيما از نوع توربوپراپ (جت ملخدار) و داراي گنجايش 93 نفر سرباز با تجهيزات كامل يا 64 نفر چترباز با تمام وسايل و يا 73 بيمار با برانكارد و دو نفر پرستار بوده و قادر به حمل حداكثر 22 تن بار و به طور عادي 18 تن بار و مجهز به دستگاه تهويه كامل داخلي و تأمين فشار هوا در ارتفاع بالاست. حداكثر وزن قابل تحمل هنگام برخاستن، 61.234 كيلوگرم بار و وزن عملياتي آن 31.433 كيلوگرم است. شعاع عملش با حداكثر بارگيري 3420 كيلومتر و با 1134 كيلوگرم بار، 4988 كيلومتر است. طول باند لازم براي فرود هواپيما با بارگيري كامل در ارتفاع سطح دريا، تنها 2/1 كيلومتر است.
هواپيماي «C-130» در ارتش آمريكا در عملياتهاي صلحي و جنگي كارآيي زيادي دارد و براي مأموريتهاي مختلف در شرايط آبوهوايي متفاوت و در قطب جنوب از آن استفاده ميشود.
طراحي قابل انعطاف هركولسها باعث تناسب آنها با انجام مأموريتهاي مختلف است و به اين هواپيما اجازه ميدهد تا نقش چند هواپيما را ايفا كند.
«C-130j» آخرين مدل طراحيشده اين هواپيماست كه نسبت به مدلهاي پيشين آن سريعتر و پرقدرتتر است.
پس از طراحي نخستين مدل اين هواپيما (C130A) به تعداد 219 فروند، حدود چهار دهه پيش تاكنون مدلهاي زيادي از آن توليد شده است. «C130B»، دومين مدل آن بود كه در مي 1959 (1338) وارد خدمت نيروي هوايي آمريكا شد و سپس چهار سال بعد به خدمت نيروي هوايي ارتش ايران نيز درآمد.
بعدها نيروي هوايي با مدلهاي جديد و نيرومندتري از اين نوع هواپيما تجهيز شد. اين هواپيماها كه به خاطر قدرتشان به «هركوس» معروفند، توانايي پرواز با دو موتور (از چهار موتور) را نيز دارند. به اين ويژگي بايد تواناييهاي ديگري از جمله فرود با سينه بدون استفاده از چرخ را نيز اضافه كرد.
به اين ترتيب، هواپيماي «C-130» نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي كه ديروز در اثر نقص فني و در مسير بازگشت سقوط كرد، ميتوانست در مكانهايي مانند فرودگاه امام خميني، اتوبان قم و حتي دشتهاي اطراف منطقه نيز فرود اضطراري نمايد. كما اينكه بارها و در كشورهاي مختلف شاهد فرود آمدن اضطراري هواپيماها در اتوبانهاي كشورهاي مختلف بودهايم و به هر حال امكان فرود در مناطق گفتهشده با توجه به وضعيت اضطراري هواپيما و تواناييهاي هواپيماهاي «C-130» گفتهشده وجود داشته است.
متأسفانه در بيشتر اين حادثهها، خلبان مقصر شناخته ميشود در حالي كه در اينگونه موارد، خلبان تنها حلقه آخر و كاملكننده اشتباهاتي است كه ممكن است پيش از آن رخ داده باشد. هيچگاه در اين موارد نبايد تيم فني، آشيانه هواپيما، برج مراقبت. اتاق كنفرانس مديران شركت يا سازمان مربوطه را فراموش كرد. درواقع خلبان در اين موارد تنها نقش دروازهبان را در تيم فوتبال ايفا ميكند كه به هر حال چون حلقه آخر اين زنجيره به هم پيوسته است، اكثرا همه اشتباهات به وي نسبت داده ميشود."
بازتاب، ۱۶ آذر ۱۳۸۴ - بعد از ظهر ۱۷:۴۴
http://www.baztab.com/news/31600.php
اين Post را مریم در زمان
۱۰:۳۳ ق.ظ. ارسال كرده
قابل تفکر و تعمق است
ارزش جان آدم این جا همین قدر است که می بینی.وطبق معمول اشکال هم لابد از گیرنده هاست..کسی به فرستنده ها دست نخواهد زد.
خانم نواب ، از اينكه اين مطالب نوشتي كاملا مشخصه كه چقدر مثل همه متاثري
من تو محل كارم بودم كه دوست عزيزم بهرام بهم زنگ زد و پرسيد از ايران خبر داري؟گفتم نه چي شده؟ جريان رو برام خلاصه وار تعريف كرد و محل سقوط رو كه بهم گفت خيلي سعي كردم كه آرامش خودمو حفظ كنم مخصوصا كه خيلي خيلي به خونه ما نزديك بود ( در واقع از دبيرستان من تا اونجا 2 ديقه راه هم نبود )
سريع زنگ زدم خونه تا از حال خونوادم با خبر شم خوشبختانه همشون سالم بودن و حسابي شانس آورديم. فقط ازشون خواهش كردم سمت اون ور نرن براي هيچ كاري و ...
بعدش در حاليكه سر درد وحشتناكي داشتم فقط اين تو ذهنم بود كه راستي چرا ما محكوم به شانس آوردن براي ادامه زنده موندگي هستيم ؟ آخه مگه هر آدم چقد ميتونه شانس بياره؟
مگه وسايل امن براي جلوگيري كردن از تكيه مطلق! به شانس در مقابل حوادث نيستن؟
پس اگه ما ازشون استفاده نكنيم معنيش زندگي تو وقت اضافه نيست؟
راستي يه پدر بي مسووليت خائن و چندش آور كسي نيست كه هزينه اي رو كه بايد صرف فرزندانش كنه رو صرف مواد مخدر مي كنه و فرزندانشو به اميد خدا رها مي كنه؟
ما كه تونستيم لياقت خودمونو تو حفظ نام خليج فارس نشون بديم لياقت تربيت كردن چنين پدري رو هم داريم
راه حل هم خواستين با هم جم مي شيم پيدا مي كنيم
فقط اين حادثه دلخراش رو فراموش نكنيم تا فردا هم حماقت يكي ديگه باعث سيل توي جنگل! نشه
آقای احمدی
اين مطلبو Elvis Moris نوشته
ما 2 نفری اينجا مينويسيم