
یکشنبه، مرداد ۲۳، ۱۳۸۴
ميخوام شعار بدم
اگه همه اونايی که به اميد يه جای آزاد و آباد،انقد شجاع ميشن که همه داشته هاشونو ول ميکنن واز وطنشون ميرن، اين شجاعتو صرف گرفتن حق خودشون تو مملکت خودشون ميکردن، الان وضعمون بهتر نبود؟
اين Post را مریم در زمان
۸:۰۸ ب.ظ. ارسال كرده
نظرات ديگران
-
وب سايت گوارا
آره..؟!! منم همينو ميگفتم يه روزی ولي متاسفنه تعداد آدمای نون به نرخ روز خور و چاپلوس و دروغگو توی کشور ما اينقدر زياد هست که هرچی زور بزنی ميبينی بازم نميتونی......
يه بنده خدائی ميگفت: "بچه که بودم سعط ميکردم رفتار والدينمو عوض کنم آخه خيلی از کاراشون به نظرم اشتباه بود...اما نشد.... بزرگتر که شدم خواستم اشتباهات همکلاسی هامو بهشون گوشزد کنم... اما موفق نشدم... توی زندگی خواستم همسرمو اصلاح کنم ...نشد..... توی جامعه خواستم کشورمو اصلاح کنم نشد..... بعد از سالها امروز که ديگه آخرين روزای عمرمه فهميدم که اينهمه سال رو بايد صرف اصلاح خودم ميکردم..."
آره عزيز من.... همه ما بهتره خودمون رو اصلاح کنيم اونهائی هم که ميرن گناهی ندارن...حتی خود شما هم اگه موقعيتش پيش بياد ميری چون زندگی کوتاه تر از اينه که آدم بخواد خودشو فدای درگيری سياستمدارها بکنه.... و متاسفانه جامعه ما نميتونه اصلاح بشه ؛ اگه ميخواست بشه توی اين 25 سال يا حتی بيشتر... تا حالا بايد اصلاح شده بود......
ميدونين چيه... تو جامعه ای که دروغ گفتن مثه آب خوردنه و مردمش خيلی راحت به هم دروغ ميگن هيچوقت نبايد انتظار بهبود داشت.... توی هيچ جای دنيا به اندازه ايران مردم دروغ نميگن.... باور ندارين برين ببينين......
دروغ توی دنيا معمولا ماله سياستمدارهاست و ابزار سياسته... که بهش ميگن بلوف... ولی مردم عادی معمولا بلوف نميزنن..... تو ايرونه ما بلوف و دروغ و چاپلوسی نون شبه مردمه....
ye kafe morattab baraye khanoom mo'allem bezanid...